Oświadczenie o poddaniu się egzekucji w umowie między firmami

Dwa warianty, pkt 4 i pkt 5

W obrocie między firmami częściej używa się pkt 5, bo zabezpiecza on wierzytelności, które dopiero powstaną. Przykład: odbiorca poddaje się egzekucji do kwoty 250 000 zł z tytułu dostaw w ramach umowy z 2 marca, a wierzyciel może wystąpić o klauzulę do 31 grudnia 2028 r.

Co musi zawierać akt

• Forma aktu notarialnego. Oświadczenie w zwykłej umowie ani z podpisem poświadczonym notarialnie nie wystarczy.
• Obowiązek, którego dotyczy: zapłata sumy pieniężnej z określeniem stosunku prawnego, z którego wynika.
• Kwota: przy pkt 4 konkretna, przy pkt 5 maksymalna. Warto ująć w niej odsetki i koszty.
• Zdarzenie, od którego zależy wykonanie, np. upływ terminu płatności faktury.
• Termin, do którego wierzyciel może wystąpić o nadanie klauzuli wykonalności, obowiązkowy przy pkt 5.
• Sposób wykazania zdarzenia. Jeśli wykonanie zależy od zdarzenia, które wierzyciel musi udowodnić, art. 786 KPC wymaga dokumentu urzędowego albo prywatnego z podpisem urzędowo poświadczonym. Dlatego zdarzenie formułuje się tak, by dało się je łatwo wykazać.

Jak wygląda nadanie klauzuli wykonalności

1. 1

   Brak zapłaty w terminie

   Kontrahent nie płaci. Wcześniej warto wysłać wezwanie do zapłaty z krótkim terminem, choć akt tego zwykle nie wymaga.

2. 2

   Wniosek do sądu

   Składasz wniosek o nadanie klauzuli wykonalności do sądu rejonowego ogólnej właściwości dłużnika, z wypisem aktu notarialnego i dokumentami wykazującymi zdarzenie, jeśli są potrzebne.

3. 3

   Rozpoznanie wniosku

   Sąd rozpatruje wniosek niezwłocznie, przepisy wyznaczają na to krótki termin liczony w dniach. Sąd bada formę i treść aktu, a nie zasadność długu.

4. 4

   Tytuł wykonawczy

   Akt z klauzulą staje się tytułem wykonawczym. Z nim składasz wniosek o wszczęcie egzekucji do komornika.

5. 5

   Obrona dłużnika

   Dłużnik może wnieść zażalenie na postanowienie o klauzuli albo powództwo przeciwegzekucyjne (art. 840 KPC), np. gdy twierdzi, że zapłacił.

Oświadczenie poręczyciela i właściciela rzeczy

Poddać się egzekucji może nie tylko dłużnik główny. Poręczyciel, który zgodził się odpowiadać za dług spółki, może w osobnym akcie poddać się egzekucji co do swojego obowiązku z poręczenia. Wtedy wierzyciel ma dwa tytuły egzekucyjne: przeciwko spółce i przeciwko poręczycielowi, najczęściej wspólnikowi albo członkowi zarządu.

Osobny wariant dotyczy dłużnika rzeczowego, czyli właściciela nieruchomości obciążonej hipoteką albo rzeczy obciążonej zastawem. Poddaje się on egzekucji z przedmiotu zabezpieczenia, bez odpowiedzialności całym majątkiem. To typowe uzupełnienie hipoteki umownej.

Koszt notariusza w ogólnym ujęciu

Notariusz pobiera taksę według rozporządzenia w sprawie maksymalnych stawek taksy notarialnej. Za akt z samym oświadczeniem o poddaniu się egzekucji przepisy przewidują niższą stawkę niż za typowe akty zależne od wartości. Do taksy dochodzi VAT i opłata za wypisy. Gdy oświadczenie jest częścią większego aktu, np. hipoteki, koszt rozkłada się na całą czynność.

Kto płaci, ustalają strony. Zwykle koszt pokrywa dłużnik, bo to on uzyskuje dostawę albo odroczenie terminu w zamian za zabezpieczenie. Orientacyjne przedziały kosztu znajdziesz w bloku kosztów na tej stronie.

Kiedy proponować kontrahentowi akt z art. 777

Oświadczenie o poddaniu się egzekucji dobrze pasuje do trzech sytuacji. Pierwsza to ugoda w sprawie zaległości: kontrahent dostaje raty, Ty dostajesz tytuł egzekucyjny na wypadek, gdyby ich nie płacił. Druga to umowa ramowa z wysokim limitem dostaw. Trzecia to sprzedaż z ceną rozłożoną w czasie. Przy pojedynczej fakturze na kilka tysięcy złotych wizyta u notariusza zwykle się nie opłaca i lepiej sprawdzi się weksel.

Pamiętaj, że tytuł egzekucyjny nie daje majątku. Jeśli kontrahent nic nie ma, komornik niczego nie ściągnie. Dlatego akt łączy się z zabezpieczeniem rzeczowym albo poręczeniem osoby, która ma majątek. Gdy kontrahent już zalega, zacznij od planu działania przy zaległości.

Osobny przypadek to najem lokalu firmie. Wynajmujący może objąć aktem zarówno zapłatę czynszu do określonej kwoty (pkt 5), jak i wydanie lokalu w terminie wskazanym w akcie (pkt 4), co zastępuje proces o eksmisję. Jak połączyć to z kaucją i gwarancją, opisuje strona zabezpieczenie umowy najmu lokalu użytkowego.