Czym zabezpieczyć płatność od zagranicznego odbiorcy
W handlu krajowym wierzyciel ma pod ręką weksel, nakaz zapłaty z postępowania nakazowego i komornika, który zajmie konto dłużnika w kilka dni. Przy odbiorcy z Niemiec, Turcji czy Kanady każdy z tych kroków trwa dłużej, kosztuje więcej i zależy od cudzego prawa. Dlatego w eksporcie zabezpieczenie ustala się przed wysyłką, a nie po pierwszej zaległości.
Tabela zbiera formy, które eksporterzy wpisują do kontraktów. Kolumna „Kiedy wybrać” zakłada typową sytuację średniej firmy: producenta albo hurtownię, która sprzedaje za granicę za kilkadziesiąt do kilkuset tysięcy euro rocznie.
| Forma | Co daje eksporterowi | Koszt i praca | Kiedy wybrać |
|---|---|---|---|
| Przedpłata (cash in advance) | Pieniądze przed wysyłką, zero ryzyka zapłaty | Bez kosztu, ale odbiorca może odejść do konkurencji | Nowy odbiorca, niewielka dostawa, towar na zamówienie |
| Akredytywa dokumentowa (UCP 600) | Bank płaci za dokumenty zgodne z akredytywą | Prowizje po obu stronach, dużo pracy przy dokumentach | Pierwsza duża dostawa poza UE, ryzyko kraju |
| Akredytywa potwierdzona przez polski bank | Płaci także twój bank, gdy bank odbiorcy nie zapłaci | Dodatkowa prowizja za potwierdzenie | Kraj z ograniczeniami w przelewach albo słaby bank odbiorcy |
| Inkaso dokumentowe (URC 522) | Odbiorca dostaje dokumenty dopiero po zapłacie albo akcepcie | Niższy koszt niż akredytywa, bank nie gwarantuje zapłaty | Znany odbiorca, transport morski z konosamentem |
| Gwarancja bankowa zapłaty albo standby | Bank płaci, gdy odbiorca nie zapłaci faktur | Prowizja po stronie odbiorcy, jeden dokument na cały limit | Stała współpraca, wiele faktur, odbiorca z dobrą historią |
| Ubezpieczenie należności eksportowych | Odszkodowanie za niezapłacone faktury do limitu na odbiorcę | Składka od obrotu, zwykle udział własny | Wielu odbiorców za granicą, sprzedaż na odroczony termin |
| Faktoring eksportowy bez regresu | Pieniądze od faktora, ryzyko odbiorcy przechodzi na faktora | Prowizja i odsetki, faktor ocenia odbiorcę | Potrzebujesz płynności, a odbiorca żąda terminu 60 dni i więcej |
Inkaso dokumentowe a akredytywa
Obie formy polegają na tym, że dokumenty wysyłkowe idą przez banki. Różnica jest jedna, ale zasadnicza. Przy akredytywie bank odbiorcy zobowiązuje się zapłacić, jeśli przedstawisz zgodne dokumenty. Przy inkasie bank tylko pośredniczy: wydaje odbiorcy dokumenty w zamian za zapłatę (D/P) albo za akcept weksla (D/A), ale niczego nie gwarantuje. Gdy odbiorca nie wykupi dokumentów, towar stoi w porcie, a ty płacisz za jego składowanie albo powrót.
Inkaso ma sens tylko wtedy, gdy dokument przewozowy daje kontrolę nad towarem. Tak działa morski konosament na zlecenie: bez oryginału przewoźnik nie wyda kontenera. List przewozowy CMR w transporcie drogowym, lotniczy AWB i kolejowy CIM nie są dokumentami tradycyjnymi. Przewoźnik wyda towar wskazanemu odbiorcy bez względu na to, czy wykupił dokumenty w banku. Przy wysyłce ciężarówką inkaso daje więc niewiele.
| Cecha | Akredytywa dokumentowa | Inkaso dokumentowe |
|---|---|---|
| Czy bank gwarantuje zapłatę | Tak, bank otwierający, a przy potwierdzeniu także twój bank | Nie, bank tylko wydaje dokumenty |
| Reguły ICC | UCP 600 | URC 522 |
| Co, gdy odbiorca się wycofa | Bank płaci za zgodne dokumenty | Towar zostaje u ciebie albo w porcie, na twój koszt |
| Rygor dokumentów | Bardzo wysoki, literówka może wstrzymać zapłatę | Niski, bank sprawdza tylko, czy dokumenty są te, które wymieniono |
| Koszt | Wyższy, prowizje za otwarcie, awizowanie, badanie dokumentów | Niższy, prowizja inkasowa |
| Kiedy pasuje | Nowy odbiorca, duża jednorazowa dostawa, ryzyko kraju | Znany odbiorca, transport morski, kraj bez ograniczeń dewizowych |
Uwaga
Inkaso D/A (dokumenty za akcept) oznacza, że odbiorca dostaje towar przed zapłatą, a ty zostajesz z wekslem trasowanym podlegającym prawu jego kraju. To kredyt kupiecki, a nie zabezpieczenie.
Odbiorca z Unii Europejskiej a odbiorca spoza Unii
W Unii Europejskiej akredytywa jest rzadka. Odbiorcy z Niemiec, Czech czy Holandii przyzwyczaili się do sprzedaży na fakturę z terminem 30 do 60 dni, a żądanie akredytywy odbierają jako brak zaufania. Tu sprawdza się ubezpieczenie należności z limitem na odbiorcę, gwarancja zapłaty przy dużych kwotach i zastrzeżenie własności towaru. Gdy coś pójdzie źle, dochodzisz zapłaty w europejskim postępowaniu nakazowym (rozporządzenie 1896/2006), a wyrok z jednego państwa Unii wykonuje się w innym bez osobnego uznawania.
Poza Unią ryzyko dzieli się na dwie części. Pierwsza to sam odbiorca, który może nie zapłacić. Druga to ryzyko kraju: ograniczenia w przekazywaniu walut, sankcje, niewydolne sądy. Gwarancja albo akredytywa banku z tego samego kraju chroni przed pierwszym ryzykiem, ale nie przed drugim. Przed drugim chroni potwierdzenie akredytywy przez bank w Polsce albo ubezpieczenie eksportowe obejmujące ryzyko polityczne.
- odbiorca z UE, stała współpraca: faktura z terminem, ubezpieczenie należności, zastrzeżenie własności,
- odbiorca z UE, pierwsza dostawa: przedpłata albo częściowa przedpłata, potem limit kupiecki,
- odbiorca spoza UE, pierwsza dostawa: akredytywa nieodwołalna, przy ryzyku kraju potwierdzona,
- odbiorca z USA: akredytywa standby według ISP98 zamiast gwarancji, której tamtejsze banki nie wystawiają w polskiej formie.
Dlaczego weksel słabo chroni w eksporcie
Weksel in blanco z deklaracją wekslową to w kraju najtańsze zabezpieczenie. Za granicą traci większość zalet. Szybki nakaz zapłaty z weksla w postępowaniu nakazowym daje polski sąd, a jego wykonanie w kraju odbiorcy wymaga dodatkowej procedury. Prawo wekslowe genewskie obowiązuje w części Europy, ale nie w krajach anglosaskich, gdzie weksel in blanco z polską deklaracją bywa trudny do wyegzekwowania.
Weksel ma sens przy odbiorcy, który ma majątek albo spółkę zależną w Polsce. Wtedy egzekucja idzie przeciwko majątkowi położonemu w kraju i weksel znowu działa jak przy kontrahencie krajowym. W pozostałych przypadkach traktuj go najwyżej jako dodatek do zabezpieczenia bankowego albo ubezpieczenia.
Ubezpieczenie należności eksportowych i limit na odbiorcę
Ubezpieczyciel należności ocenia każdego zagranicznego odbiorcę i przyznaje mu limit kredytowy. Sprzedajesz na fakturę do tego limitu, a gdy odbiorca nie zapłaci albo upadnie, dostajesz odszkodowanie, zwykle 80 do 90 procent niezapłaconej kwoty. Polisa wymaga dyscypliny: zgłaszania zaległości w terminie i niesprzedawania ponad limit.
Ryzyka rynkowe w krajach Unii i części państw OECD ubezpieczają ubezpieczyciele komercyjni. Ryzyka niezbywalne, na przykład dłuższe kredyty eksportowe albo sprzedaż do krajów o podwyższonym ryzyku, obejmuje Korporacja Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych z gwarancją Skarbu Państwa. Dla eksportera, który zaczyna, często pierwszym krokiem jest polisa obrotowa z limitami na kilku głównych odbiorców.
Uwaga
Limit z polisy jest dobrym sygnałem kondycji odbiorcy. Odmowa przyznania limitu albo jego obcięcie to powód, żeby przejść na przedpłatę albo akredytywę, zanim wyślesz kolejny towar.
Jak zabezpieczyć płatność przed pierwszą wysyłką za granicę
-
1
Ustal wartość ryzyka
Policz, ile odbiorca będzie ci winien naraz: wartość dostawy przy jednorazowej sprzedaży albo saldo faktur przy dostawach ciągłych. Wpisz tę kwotę w kreatorze na tej stronie.
-
2
Sprawdź odbiorcę i kraj
Odpis z rejestru handlowego kraju odbiorcy, sprawozdanie finansowe, referencje bankowe. Przy kraju spoza UE sprawdź listy sankcyjne i ograniczenia dewizowe.
-
3
Dobierz formę do transportu
Transport morski z konosamentem pozwala na inkaso. Ciężarówka z CMR wymaga przedpłaty, akredytywy, gwarancji albo ubezpieczenia.
-
4
Wpisz warunki płatności do kontraktu
Rodzaj zabezpieczenia, termin jego dostarczenia przed wysyłką, wymagany bank, waluta, reguły ICC, prawo właściwe i sąd albo arbitraż.
-
5
Nie wysyłaj bez zabezpieczenia w ręku
Towar wyjeżdża dopiero po wpływie przedpłaty, po awizowaniu akredytywy przez twój bank albo po otrzymaniu oryginału gwarancji.
Co wpisać do kontraktu eksportowego
Incoterms 2020 mówią, kto płaci za transport i kiedy ryzyko utraty towaru przechodzi na odbiorcę. Nie mówią nic o zapłacie. Warunki płatności musisz opisać osobno, i to tak, żeby bank mógł je wykonać bez dopytywania.
- forma płatności i zabezpieczenia z odwołaniem do reguł ICC (UCP 600, URC 522, URDG 758 albo ISP98),
- termin dostarczenia zabezpieczenia, na przykład otwarcie akredytywy najpóźniej 21 dni przed datą wysyłki,
- prawo do wstrzymania wysyłki do czasu otrzymania zabezpieczenia, bez kar za opóźnienie dostawy,
- waluta, bank odbiorcy albo minimalna ocena banku, kto ponosi koszty po każdej stronie,
- zastrzeżenie własności towaru do zapłaty, z zastrzeżeniem, że jego skutek zależy od prawa kraju, w którym towar się znajduje,
- prawo właściwe (zwykle polskie) i sąd albo arbitraż, z myślą o tym, gdzie wyrok trzeba będzie wykonać.
Przykład producenta mebli sprzedającego do Niemiec i do Kanady
Fikcyjny przykład. Producent mebli tapicerowanych z Wielkopolski dostarcza co tydzień ciężarówkę towaru do sieci sklepów w Niemczech, za około 45 000 euro, z terminem 45 dni. Akredytywa przy każdej dostawie zjadłaby marżę, a inkaso z listem CMR nic nie daje. Producent kupuje polisę ubezpieczenia należności z limitem 300 000 euro na tę sieć, wpisuje zastrzeżenie własności do ogólnych warunków sprzedaży i ustawia blokadę wysyłek przy zaległości ponad 14 dni.
Ten sam producent dostaje pierwsze zamówienie z Kanady na dwa kontenery za 120 000 euro. Odbiorca jest nowy, transport morski, sąd daleko. Producent żąda 20 procent przedpłaty i nieodwołalnej akredytywy na resztę, a ponieważ bank odbiorcy jest mały, prosi swój bank w Polsce o potwierdzenie. Koszt potwierdzenia wkalkulowuje w cenę jednej dostawy, a przy kolejnych zamówieniach, po dwóch latach bez opóźnień, przechodzi na inkaso z konosamentem.
Gdy to zagraniczny zamawiający żąda zabezpieczenia od ciebie
Przy większych kontraktach odbiorca sam żąda zabezpieczenia: gwarancji zwrotu zaliczki, gdy płaci z góry, i gwarancji należytego wykonania, gdy kupuje maszynę albo linię produkcyjną. To normalna wymiana. Ty dostajesz zaliczkę albo akredytywę, odbiorca dostaje gwarancję twojego banku. Pilnuj, żeby gwarancja zwrotu zaliczki wchodziła w życie dopiero po wpływie zaliczki na twój rachunek, a jej kwota malała razem z kolejnymi dostawami. Szczegóły kosztów opisuje poradnik gwarancja bankowa koszt.
Pytania i odpowiedzi
Jak zabezpieczyć płatność w handlu międzynarodowym?
Eksporter zabezpiecza płatność przedpłatą, akredytywą dokumentową, inkasem dokumentowym, gwarancją bankową zapłaty albo akredytywą standby, ubezpieczeniem należności eksportowych lub faktoringiem bez regresu. Przy nowym odbiorcy spoza Unii najbezpieczniejsza jest akredytywa nieodwołalna potwierdzona przez polski bank, przy stałych odbiorcach z Unii ubezpieczenie należności z limitem na odbiorcę.
Co jest bezpieczniejsze dla eksportera, inkaso dokumentowe czy akredytywa?
Akredytywa, bo bank zobowiązuje się zapłacić za zgodne dokumenty. Przy inkasie bank tylko wydaje dokumenty za zapłatę albo akcept i niczego nie gwarantuje. Inkaso daje kontrolę nad towarem tylko przy konosamencie morskim, przy transporcie drogowym z listem CMR praktycznie nie chroni.
Czy weksel zabezpieczy płatność od zagranicznego kontrahenta?
Zwykle słabo. Polski nakaz zapłaty z weksla trzeba potem wykonać w kraju odbiorcy, a w krajach anglosaskich weksel in blanco z polską deklaracją bywa trudny do wyegzekwowania. Weksel działa, gdy odbiorca ma majątek albo spółkę zależną w Polsce.
Kto płaci za akredytywę w eksporcie?
Odbiorca płaci za otwarcie akredytywy w swoim banku. Eksporter zwykle płaci za awizowanie, badanie dokumentów i potwierdzenie, jeśli o nie prosi. Podział kosztów można zmienić w kontrakcie, na przykład obciążając odbiorcę wszystkimi prowizjami.
Czy ubezpieczenie należności obejmuje odbiorców spoza Unii Europejskiej?
Tak. Ubezpieczyciele komercyjni przyznają limity na odbiorców z wielu krajów spoza Unii, a ryzyka, których rynek prywatny nie przyjmuje, ubezpiecza Korporacja Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych z gwarancją Skarbu Państwa. Limit zależy od oceny odbiorcy i kraju.
Czy Incoterms określają warunki płatności?
Nie. Incoterms 2020 określają koszty transportu, moment przejścia ryzyka i obowiązki celne. Formę płatności i zabezpieczenia trzeba opisać w kontrakcie osobno, najlepiej z odwołaniem do reguł ICC właściwych dla wybranej formy.